Pieter Plets

Pieter Plets werd geboren op 14 augustus 1841 te Rumbeke, als derde van zes kinderen in het gezin van Franciscus Plets (wever) en Theresia Vanneste (landbouwster). In het kleinseminarie van Roeselare volgde hij in 1858 en 1859 het vijfde en zesde Latijnse. Daar maakte hij kennis met leraar Guido Gezelle. Op 1 oktober 1864 begon Plets aan zijn priesteropleiding in het grootseminarie van Brugge. Hij werd priester gewijd op 21 december 1867. Kort nadien werd hij benoemd tot coadjutor in Steene, waarna hij achtereenvolgens onderpastoor was in Ettelghem(1869) en Sint-Baafs-Vyve (1870). Begin 1871, omstreeks Maria Lichtmis, legde hij zijn ambt neer. Uit kronieken blijkt dat hij daarna naar Rumbeke terugkeerde, waar hij gedurende drie decennia bedlegerig bleef door een aantasting van de ruggenwervelkolom. Pieter Plets overleed op 10 september 1901 in Rumbeke. Zijn uitvaart op 13 september 1901 werd opvallend druk bijgewoond: naast de drie officianten waren elf priesters “in ’t witte” en in totaal vierentwintig priesters aanwezig. De lijkrede werd uitgesproken door kanunnik De Brouwer.