Jozef Vanden Eynde

Jef Van den Eynde werd op 21 december 1879 geboren in Olsene (het huidige Zulte), als zoon van notaris Franciscus Van den Eynde en Maria Pypaert. Na het vroege overlijden van zijn ouders werd hij vanaf zijn vijfde opgevoed door zijn tante Coleta Pypaert en zijn oom dr. Eduard Galens, burgemeester van Deinze tussen 1902 en 1920. Hij volgde lager middelbaar onderwijs aan het Sint-Hendrikscollege in Deinze en hoger middelbaar aan het Sint-Lievenscollege in Gent. In beide scholen richtte hij een Vlaamsgezinde collegebond op en zocht hij contact met Guido Gezelle, die een inspiratiebron voor hem was. In Leuven studeerde hij geneeskunde en rechten. Vanaf oktober 1899 engageerde hij zich actief in 'Met Tijd en Vlijt', waarvan hij secretaris werd, en in het Vlaamsch Verbond. Als hoofdredacteur van "Ons Leven" (1900–1908), preses van het Vlaamsch Verbond en bezieler van talrijke culturele initiatieven zette hij zich in voor de verheffing van het Vlaamse studentenleven. Hij wilde dit losmaken van een louter folkloristische invulling en richten op cultuur, kunst en maatschappelijk engagement. Daarnaast was hij muzikaal actief. Zijn activiteiten financierde hij met zijn erfenis, die tegen 1908 volledig was opgebruikt. Dat jaar verliet hij Leuven zonder diploma. Na een mislukt ondernemerschap en een loopbaan als ambtenaar raakte hij tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij het activisme. Hij werd afdelingshoofd op het Vlaamse ministerie van Onderwijs en Schone Kunsten en zetelde ook in de Raad van Vlaanderen. Na de oorlog werd hij bij verstek veroordeeld en leefde hij in ballingschap in Nederland, waar hij in armoede overleed op 12 april 1929.
(Beeld, Letterenhuis Antwerpen)