Hilaire Allaeys

Hilaire Allaeys was de zoon van Emile Charles Allaeys, koster, onderwijzer en gemeentesecretaris van Woesten, en Prudentia Hortentia Synaeve. Tijdens zijn middelbare studies in Poperinge en Moeskroen engageerde hij zich in studentenbladen en stichtte hij literaire en dialectverenigingen zoals 'Het Gilde der Jonge Keikoppen' en de 'Zantersgilde', die Vlaamse dialectwoorden verzamelden in het spoor van Guido Gezelles "Loquela". Als student geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven publiceerde hij in studenten- en streekbladen en was hij actief in 'Met Tijd en Vlijt'. Na zijn afstuderen in 1900 specialiseerde hij zich in Parijs tot tandheelkundige en verwierf internationale faam. In Antwerpen combineerde hij zijn praktijk met een sterke inzet voor de Vlaamse Beweging. Hij was medeoprichter van de 'Vlaamsche Zangersgilde' op. Hij organiseerde Vlaamse kunstactiviteiten in Frans-Vlaanderen. In 1925 organiseerde hij de Vlaggefeesten in Brugge en hij publiceerde onder meer "’t Onzent in ’t Westland" (1930), waarvoor hij de vijfjaarlijkse prijs van de West-Vlaamse letterkunde ontving. Hij stond in contact met Guido Gezelle en sympathiseerde met diverse Europese minderheidsbewegingen. Hij overleed te Antwerpen op 16 oktober 1934.
(Beeld, Letterenhuis Antwerpen)