Cyriel Van Overbergh

Cyriel Van Overbergh, geboren in Kortrijk op 7 maart 1866, was de zoon van handelaar Charles Van Overbergh en Mathilde Rosseeuw. Hij groeide op in een Franstalig gezin en volgde zijn middelbare studies aan het jezuïetencollege Notre-Dame in Doornik. In 1889 behaalde hij zijn doctoraat in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Tijdens zijn studententijd was hij actief in de Kortrijkse studentenvereniging De Groeninghergilde en werkte hij onder leiding van professor Joris Helleputte aan een studie over het sociaal katholicisme in het buitenland. Al vroeg engageerde hij zich voor de sociale rechten van arbeiders en vrouwen en zag hij het corporatisme als een antwoord op de sociale vraagstukken van zijn tijd. In 1887 was hij medeoprichter van de Gilde van Ambachten en Neringen in Brugge. Vier jaar later stond hij ook mee aan de wieg van de Kortrijkse afdeling, die hij uitbouwde naar het voorbeeld van de Leuvense gilde van Helleputte. Na zijn studies vestigde hij zich als advocaat aan de balie van Leuven, waar hij stage liep bij Frans Schollaert, de schoonbroer van Helleputte. Via beide politici raakte hij nauw betrokken bij het katholieke sociale en politieke leven. Hij werd commissaris van de Leuvense Volksbank en werkte mee aan de oprichting van de Boerenbond in 1890. In 1892 werd Van Overbergh benoemd tot arrondissementscommissaris van Kortrijk. Twee jaar later werd hij kabinetschef op het ministerie van Justitie in de regering-De Burlet. In 1895 volgde hij minister Frans Schollaert naar het ministerie van Binnenlandse Zaken, waar hij tot 1899 kabinetschef bleef. In die functie onderhield hij onder meer contacten met Guido Gezelle en diens omgeving over culturele subsidies. In 1900 werd Van Overbergh directeur-generaal voor het Hoger Onderwijs, de Kunsten en de Wetenschappen. Vanuit die functie drukte hij een belangrijke stempel op het Belgische onderwijs- en cultuurbeleid. Daarnaast ijverde hij voor vrouwenkiesrecht, de gelijkberechtiging van het vrije en het officiële onderwijs, de invoering van de leerplicht, betere huisvesting en een vooruitstrevende sociale wetgeving. Verder behoorde hij in 1921 tot de initiatiefnemers van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW). Op 1 september 1894 huwde Cyriel Van Overbergh met Elvire Ameye. Samen kregen zij zeven kinderen. Hij overleed op 31 maart 1959 in Elsene. Als erkenning voor zijn verdiensten werd hij benoemd tot minister van Staat.
(Afbeelding, Wikipedia)